Lang hebben we erover getwijfeld: nemen we de route Malawi - Zambia - Zimbabwe - Zuid-Afrika of houden we het simpelweg op Malawi - Mozambique - Zuid-Afrika? Zambia zou duur zijn: roadtaxen, milieutaks en ga zo maar verder. Talrijke onheilsboodschappen bereikten ons vanuit Zimbabwe. De economie van Zimbabwe zit méér dan een beetje in het slop. Het geld, vandaag aangekocht, is morgen niets meer waard. Diesel is er niet, voedsel moeilijk te krijgen. Uit wanhoop zouden inwoners dieseltanken kraken. De regering vordert nieuwe maatregelen uit. De overlander betaalt hoge roadtaxen, belasting op de diesel die ingevoerd wordt (maar je moet voldoende diesel invoeren, want er is geen te koop.) en nog een paar van die leuke maatregelen. Kortom: reizen voor een overlander wordt gewoonweg onbetaalbaar. We horen ook verhalen van hoofdzakelijk Zuid-Afrikanen die, volgens willekeur van de politie, ofwel te veel of te weinig Zimbabwe dollar op zak hebben, te veel of te weinig Amerikaanse dollar bijhebben. In het laatste geval worden de dollars, zonder enig procesverbaal, aangeslagen; lopen gevangenisstraf van 5 dagen op. Of alles waar is? Eén zekerheid: voortgaande op de persberichten: goed leven is het er niet. Of de verhalen kloppen? We hebben weinig zin om dit ter plaatse uit te zoeken.
Het wordt dus Mozambique. maar eens we de grens naderen, horen we ook minder leuk nieuws. Duitsers moesten onredelijke roadtaxen betalen. De bedragen die we hoorden, bedroegen om en bij de 1500 dollar. Ze werden om de haverklap gecontroleerd en beboet. Eén man werd gearresteerd omdat hij foto's van op een brug maakte. We wagen de gok, slechter dan Zimbabwe kan het niet, dus. Richting Mozambique, met de gedachte in het achterhoofd: zijn de grensformaliteiten zó duur dan maken we opnieuw rechtsomkeer naar Malawi.
Aan de grens worden we bijzonder correct behandeld. visa, verplichte autoverzekering, 75 $ roadtax. Nergens of nergens werden wij gecontroleerd, laat staan van lastiggevallen door politie.
Mozambique. het is opnieuw wennen: de voertaal is Portugees. Het voedsel krijgt, in tegenstelling met Malawi, opnieuw smaak. We proeven sinds lang een biefstuk. De invloed van de blanke Zuid-Afrikanen is niet alleen in de voedselketen duidelijk merkbaar. In de steden duiken de supermarkten op, rekken vol Zuid-Afrikaanse producten. De eigenaars zijn uiteraard ook Zuid-Afrikanen. Alle constructiewerken worden uitgevoerd door. Zuid-Afrikanen. Na de job verzetten ze méér dan één stevige pint. De centen vloeien. recht in de beurs van. opnieuw (blanke) Zuid-Afrikanen. Deze groep mensen frequenteert tijdens hun vakantie graag de kuststeden. Mozambique hoort tot de allerarmste landen en toch zijn de prijzen niet navenant. De verklaring ligt wellicht ook bij de Zuid-Afrikanen te zoeken. De prijzen worden opgedreven. Aan de kust wordt vaak in Rand en niet in de locale munt metcais gerekend.
Mozambique heeft op eerste zicht, na relatief korte periode, de vijfentwintig jarige burgeroorlog goed verwerkt. Volgens Lieve, een Vlaamse dame, die zich vlak na de ondertekening van het vredesakkoord in Vilanculos vestigde, heeft dit te maken met het feit dat de oorlog de burgerbevolking niet echt in die oorlog betrokken was. Twee rivaliserende groepen soldaten bevochten elkaar. Zagen de dorpelingen soldaten, vreesden ze plunderingen. en daar hield het mee op.
Een minder leuk gevolg van de oorlog zijn de mijnen. Grotendeels zouden die opgeruimd zijn. Jaarlijks worden de hoofdwegen gecontroleerd en het resultaat is pover. maar al bij al, pover of niet, ook één enkele mijn kan onherstelbare schade berokken. Die onzekerheid over de mijnen verhindert ons om de lange, eindeloze hoofdwegen te verlaten. Dagenlang valt er niets te beleven. enkel rijden langs weliswaar steeds veranderende, boeiende landschappen. Ook de kustroute is niet altijd even interessant. Echt rijden langs de kust doe je niet. Soms ligt de weg 40 kilometer van die kuststrook. Een kuststadje of -dorpje aandoen, betekent telkens een ommetje. en wat we te zien krijgen, beantwoordt niet altijd aan de verwachting. Ach sommigen prijzen de Mozambique kust de hemel in. maar wij vergelijken. en zagen op onze tocht véél mooiere plaatjes. Mozambique wordt het nieuwe Benidorm van Afrika. horen we vertellen. Kan kloppen. Vilanculos, Maputo en nog een paar andere steden zijn er voorbeelden van. Ze worden momenteel hoofdzakelijk door Zuid-Afrikanen gefrequenteerd. Nu, Benidorm is niet bepaald aan ons besteed. Ook het toekomstige Benidorm van Afrika mag gerust aan ons voorbij gaan.
Ook hier stond het bezoek aan een paar projecten op onze agenda. maar elke afspraak die we poogden te maken, liep op niets uit. niet omwille van onwil, de timing was simpelweg niet goed.
Mozambique samengevat in een paar woorden? Naar ons gevoel wordt de locale bevolking té afhankelijk van de Zuid-Afrikanen. Een paar mooie strandplaatsjes, aan de infrastructuur kan nog getimmerd worden. De strandtoerist zal er misschien zijn gading vinden. Maar op mijn lijstje van de toptien, van de reeds bezochte Afrikaanse landen, staat het niet.
Ria Anyca
Lees verder: Reisverslag 21 - Lesotho >>
© 2005-2007 Deze tekst en al de teksten op deze website zijn eigendom van Ria Anyca. Gelieve toestemming te vragen voor verspreiding.